宋 · 王安石
高gāo阳yáng有yǒu才cái子zǐ,负fù笈jí求晨chén饘zhān。
所suǒ趣qù少shǎo知zhī者zhě,其qí辞cí多duō慨kǎi然rán。
樵qiáo妻qī竟jìng谢xiè绝jué,漂piāo母mǔ尝cháng哀āi怜lián。
尚shàng友yǒu古gǔ之zhī人rén,于yú今jīn犹yóu壮zhuàng年nián。
王安石(北宋)