唐 · 独孤及
障zhàng深shēn闻wén道dào晚wǎn,根gēn钝dùn出chū尘chén难nán。
浊zhuó劫jié相xiāng从cóng惯guàn,迷mí途tú自zì谓wèi安ān。
得dé知zhī身shēn垢gòu妄wàng,始shǐ喜xǐ额é珠zhū完wán。
欲yù识shí真zhēn如rú理lǐ,君jūn尝cháng法fǎ味wèi看kàn。
独孤及(唐)