清 · 许南英
读dú君jūn「摩mó达dá草cǎo」,结jié想xiǎng到dào遥yáo岑cén。
一yī片piàn钧jūn天tiān乐lè,飘piāo然rán世shì外wài音yīn。
许南英(清末民国初)