唐 · 欧阳衮
寂jì听tīng郢yǐng中zhōng人rén,高gāo歌gē已yǐ绝jué伦lún。
临lín风fēng飘piāo白bái雪xuě,向xiàng日rì奏zòu阳yáng春chūn。
调tiáo雅yǎ偏piān盈yíng耳ěr,声shēng长cháng杳yǎo入rù神shén。
连lián连lián贯guàn珠zhū并bìng,袅niǎo袅niǎo遏è云yún频pín。
度dù曲qū知zhī难nán和hé,凝níng情qíng想xiǎng任rèn真zhēn。
周zhōu郎láng如rú赏shǎng羡xiàn,莫mò使shǐ滞zhì芳fāng晨chén。
欧阳衮(唐末)