唐才子传 · 令狐楚

楚chǔ，字zì壳ké士shì，敦dūn煌huáng人rén也yě。五wǔ岁suì能néng文wén章zhāng。贞zhēn元yuán七qī年nián尹yǐn枢shū榜bǎng进jìn士shì及jí第dì。时shí李lǐ说shuō、严yán绶shòu、郑zhèng儋dān继jì领lǐng太tài原yuán，高gāo其qí才cái行háng，引yǐn在zài幕mù府fǔ，由yóu掌zhǎng书shū记jì至zhì判pàn官guān。德dé宗zōng喜xǐ文wén，每měi省shěng太tài原yuán奏zòu疏shū，必bì能néng辨biàn楚chǔ所suǒ为wéi，数shù称chēng美měi之zhī。宪xiàn宗zōng时shí，累léi擢zhuó知zhī制zhì诰gào。皇huáng甫fǔ镈bó荐jiàn为wéi翰hàn林lín学xué士shì，迁qiān中zhōng书shū舍shě人rén，拜bài中zhōng书shū侍shì郎láng、同tóng平píng章zhāng事shì。楚chǔ工gōng诗shī，当dāng时shí与yǔ白bái居jū易yì、元yuán稹zhěn、刘禹yǔ锡xī唱chàng和hé甚shèn多duō。有yǒu《漆qī奁lián集jí》一yī百bǎi三sān十shí卷juàn，行háng于yú世shì。自zì称chēng曰yuē："白bái云yún孺rú子zǐ"。