宋 · 释道璨
太tài耐nài冰bīng霜shuāng老lǎo玉yù关guān,北běi风fēng满mǎn面miàn不bù知zhī寒hán。
无wú边biān生shēng意yì天tiān难nán泄xiè,春chūn色sè教jiào人rén纸zhǐ上shàng看kàn。
释道璨(南宋)