人间词话 · 第九则

严yán沧cāng浪làng《诗shī话huà》谓wèi：“盛shèng唐táng诸zhū公gōng唯wéi在zài兴xīng趣qù，羚líng羊yáng挂guà角jiǎo，无wú迹jì可kě求。故gù其qí妙miào处chǔ，透tòu澈chè玲líng珑lóng，不bù可kě凑còu拍pāi，如rú空kōng中zhōng之zhī音yīn，相xiāng中zhōng之zhī色sè，水shuǐ中zhōng之zhī影yǐng，镜jìng中zhōng之zhī象xiàng，言yán有yǒu尽jìn而ér意yì无wú穷qióng。”余yú谓wèi北běi宋sòng以yǐ前qián之zhī词cí亦yì复fù如rú是shì。然rán沧cāng浪làng所suǒ谓wèi“兴xīng趣qù”，阮ruǎn亭tíng所suǒ谓wèi“神shén韵yùn”，犹yóu不bù过guò道dào其qí面miàn目mù，不bù若ruò鄙bǐ人rén拈niān出chū“境jìng界jiè”二èr字zì为wéi探tàn其qí本běn也yě。