哭亡友胡达材 其四

宋 · 孙应时

嗟jiē我wǒ论lùn交jiāo重zhòng,相xiāng知zhī照zhào胆dǎn明míng。

十shí年nián离lí合hé地dì,今jīn日rì死sǐ生shēng情qíng。

惊jīng定dìng心xīn犹yóu碎suì,悲bēi来lái泪lèi独dú倾qīng。

绝jué怜lián江jiāng上shàng梦mèng,一yī一yī话huà生shēng平píng。