借虚谷太博狂吟十诗韵书怀并呈太博

元 · 杨公远

竹zhú马mǎ才cái抛pāo又yòu是shì翁wēng,年nián来lái自zì觉jué转zhuǎn疏shū慵yōng。

欲yù开kāi竹zhú下xià三sān三sān径jìng,还huán借jiè毫háo端duān六liù六liù峰fēng。

处chǔ世shì竟jìng无wú非fēi理lǐ事shì,对duì人rén那nà有yǒu可kě惭cán容róng。

浮fú沉chén聊liáo尔ěr从cóng吾wú好hǎo,却què笑xiào南nán阳yáng说shuō卧wò龙lóng。