宋 · 汪莘
风fēng日rì未wèi全quán春chūn,又yòu是shì春chūn来lái风fēng日rì。不bù出chū方fāng壶hú门mén户hù,见jiàn东dōng皇huáng消xiāo息xī。
此cǐ时shí春chūn事shì苦kǔ无wú多duō,春chūn意yì最zuì端duān的dí。却què被bèi草cǎo牙yá引yǐn去qù,向xiàng柳梢shāo收shōu得dé。
汪莘(南宋)