唐 · 温庭筠
万wàn枝zhī香xiāng雪xuě开kāi已yǐ遍biàn,细xì雨yǔ双shuāng燕yàn。钿diàn蝉chán筝zhēng,金jīn雀què扇shàn,画huà梁liáng相xiāng见jiàn。
雁yàn门mén消xiāo息xī不bù归guī来lái,又yòu飞fēi回huí。
温庭筠(唐)