元 · 周砥
才cái弄nòng新xīn春chūn色sè,已yǐ有yǒu萦yíng愁chóu意yì。
欲yù倚yǐ不bù成chéng眠mián,待dài扶fú还huán似sì醉zuì。
疏shū雨yǔ飘piāo枝zhī湿shī,暮mù雀què衔xián花huā坠zhuì。
脉mài脉mài独dú含hán情qíng,故gù园yuán那nà得dé至zhì。
周砥(元末)